Wpisy użytkownika orionblues z dnia 28 września 2008

Liczba wpisów: 45

orionblues
 
*coś dla lubiących piękne teksty i muzykę, spoza
list przebojów, nie jest to muzyka dla mas, ale przepiękna i godna chwili jej posłuchania, tym bardziej, że większość zna to z książki lub filmu,,na swojej stronie zamieszczę kilka muzycznych dzieł z tego misicalu,,,bo warto to znać,,,,,dla bogactwa duchowego,,

Dzwonnik z Notre-Dame (fr. Notre-Dame de Paris) - musical, którego premiera miała miejsce 18 września 1998 w Paryżu.

Powstał w oparciu o powieść Victora Hugo Katedra Marii Panny w Paryżu. Autorem słów jest Luc Plamondon, muzykę skomponował Richard Cocciante.

Spektakl prezentowany był w wielu miastach Francji, Belgii, Szwajcarii oraz w Quebecu.

W Paryżu ponownie wystawiono go w grudniu 2005 roku. Wersja angielska grana jest od 2000 roku w Las Vegas oraz wystawiana była w Londynie.

Powstały także liczne adaptacje w innych językach m.in. we włoskim i rosyjskim oraz angielskim.


Akt Pierwszy
(Przed katedrą Notre-Dame pojawia się poeta Gringoire, informując publiczność, że za chwilę obejrzy historię wielkiej miłości i pożądania rozgrywającą się u schyłku średniowiecza. Po chwili plac przed kościołem zaludnia tłum cyganów, żebraków i włóczęgów, których przywódca Clopin błaga zarząd katedry o azyl i wieszczy fatalny koniec cywilizacji, która nie zna litości dla najbiedniejszych)


 

orionblues
 
Notre-Dame de Paris (musical)

(Jednak archidiakon Frollo odmawia otwarcia drzwi i nakazuje kapitanowi Febusowi, dowódcy oddziału łuczników, rozpędzenie zbiegowiska. W zamieszaniu Febus wpada na piękną cygankę Esmeraldę i jest olśniony jej urokiem. Nie może z nią jednak długo rozmawiać. Dziewczyna ucieka do Clopina, swojego przybranego ojca, który ostrzega ją przed uleganiem czarowi mężczyzn. Febus w tym samym czasie śpieszy na spotkanie ze swoją narzeczoną Fleur-de-Lys i obiecuje jej radosną przyszłość)cdn.


 

orionblues
 
Akt Pierwszy;
(Plac znowu zaludnia się, gdy paryski plebs urządza doroczne wybory Króla Błaznów, którym nieformalnie przewodniczy Gringoire. Oczywistym zwycięzcą zostaje odrażająco brzydki dzwonnik Quasimodo. Ukoronowany na króla, Quasimodo zwraca się do Esmeraldy, ale cyganka nie chce rozmawiać z kimś tak brzydkim. Wkracza archidiakon Frollo i zabiera Quasimodo z powrotem do katedry, robiąc mu wyrzuty z powodu udziału w tak niereligijnej zabawie. Następnie nakazuje dzwonnikowi porwanie Esmeraldy, by - jak twierdzi Frollo - można było w katedrze nauczyć ją prawd wiary)

 

orionblues
 
Akt Pierwszy;
(Gringoire z nostalgią spaceruje po Paryżu - sam uległ urokowi Esmeraldy, lecz zgubił ją z oczu i nie może jej odnaleźć. Nagle jest przypadkowo świadkiem nieudanego porwania cyganki przez Quasimodo, którego zatrzymują łucznicy Febusa. Podążając za Esmeraldą trafia na Dziedziniec Cudów, tymczasową siedzibę włóczęgów Clopina. Ten zarządza natychmiastowe powieszenie poety, jako że wkroczył on na obcy teren, lecz Esmeralda ratuje go od śmierci, zawierając z nim cygański ślub. Gdy zostają sami, pyta go o znaczenie imienia Febus. Podczas gdy zarówno Esmeralda, jak i Fleur-de-Lys kochają się w Febusie, ten zastanawia się, jak powinien wybrnąć z sytuacji, w której pociągają go dwie różne kobiety)

 

orionblues
 
Akt Pierwszy;

(Gringoire opowiada archidiakonowi, z którym znają się od lat, swoją przygodę na Dziedzińcu Cudów. Tymczasem na placu przed Notre-Dame tłum zbiera się, by obejrzeć karę pręgierza. Karanym jest Quasimodo, skazany za próbę porwania Esmeraldy. Wśród szyderstw tłumu dzwonnik błaga o coś do picia. Na to wezwanie odpowiada Esmeralda, podając mu wodę. Quasimodo, Frollo i Febus zachwycają się urodą cyganki i modlą o możliwość spędzenia z nią nocy. Gdy tłum rozchodzi się, Quasimodo zaprasza Esmeraldę do zamieszkania w katedrze i obiecuje, że zawsze będzie się nią opiekował)

 

orionblues
 
Akt Pierwszy; (piękny song)

(Esmeralda modli się w pustym kościele, po czym zasypia. Archidiakon, szaleńczo zakochany w cygance, obserwuje ją i podsłuchuje termin nadchodzącej schadzki z Febusem. Następnie wychodzi na ulicę i udając widmo mnicha podąża śladem żołnierza idącego na to spotkanie. Wchodzi z nim do wynajętego na schadzkę pokoju, a gdy Febus bierze Esmeraldę w objęcia, zadaje mu cios sztyletem)


 

orionblues
 
Akt Drugi;
(Frollo i Gringoire rozmawiają o zachodzących zmianach w umysłowości człowieka, odkryciach geograficznych i nowym stylu w architekturze. Tymczasem Quasimodo wygrywa na dzwonach melodię, która ma wyrażać jego miłość do Esmeraldy. Przestaje, gdy słyszy, jak Gringoire rozmawia z Clopinem o losie cyganki, która oskarżona o zabójstwo trafiła do więzienia. Odbywa się też proces dziewczyny, która złamana torturami przyznaje się do morderstwa. Prosi Febusa, by wrócił do niej, ujawnił, że nie zginął i zwrócił jej wolność. Kapitan łuczników zdecydował się jednak na powrót do Fleur-de-Lys)


 

orionblues
 
orionblues: Akt Drugi;

(Ta, pozbawiona złudzeń co do wierności narzeczonego, zgadza się jednak wyjść za niego dopiero wtedy, gdy Esmeralda zginie na szubienicy. Tymczasem Clopin i jego włóczędzy usiłują bezskutecznie odbić cygankę z więzienia. Następnego dnia Frollo udaje się do celi dziewczyny z propozycją ocalenia jej życia, jeśli zostanie jego kochanką. Esmeralda nie chce jednak o tym słyszeć. Do egzekucji jednak nie dochodzi, gdy do więzienia wdziera się Quasimodo, prowadząc za sobą Clopina i włóczęgów. Uwolniona Esmeralda ukrywa się w katedrze)


 

orionblues
 
Akt Drugi;

(Gringoire snuje refleksje nt. nieszczęśliwej miłości Quasimodo, który nadal opiekuje się Esmeraldą i nadal słyszy od niej tylko słowa tęsknoty za Febusem. Cyganka pragnie być znowu wolna i żyć razem ze swoim ukochanym. Tymczasem Frollo i Febus wydają oddziałowi łuczników królewskich polecenie pogwałcenia prawa azylu i dokonania egzekucji Esmeraldy. Wywiązuje się bitwa pomiędzy łucznikami a włóczęgami, w której ginie Clopin, Esmeralda zostaje pojmana, a włóczędzy deportowani z miasta. Febus na oczach Fleur-de-Lys zarządza natychmiastowe stracenie cyganki)

 

orionblues
 
Akt Drugi;

(Całą scenę obserwuje oszalały Frollo, który przyznaje się Quasimodo do swojej szaleńczej namiętności i współudziału w śmierci Esmeraldy. Dzwonnik zrzuca archidiakona z wieży katedry, po czym biegnie do martwego już ciała ukochanej, by zostać z nią - i umrzeć)


 

orionblues
 
Obsada;
W wersji oryginalnej (francuskiej) występują:

Hélène Ségara jako Esméralda
Daniel Lavoie jako Frollo
Bruno Pelletier jako Gringoire
Garou jako Quasimodo
Patrick Fiori jako Phœbus
Luck Mervil jako Clopin
Julie Zenatti jako Fleur-de-Lys
 

orionblues
 
Recenzja o spektaklu;

(nie znam autora, gdzieś mi znikł w natłoku informacji, ale warto poznać zdanie fachowca, o tym dziele)

Moje pierwsze zetknięcie się z tym musicalem było całkowicie przypadkowe. Szukając ciekawego programu w telewizji trafiłam na reportaż z prób.

Pierwsze co mnie urzekło to była wspaniała muzyka Richarda Cocciante. W miarę trwania programu utwierdzałam się w przekonaniu, że koniecznie muszę zobaczyć ten musical.

Na długo przed obejrzeniem pełnej wersji "Notre Dame de Paris" znałam na pamięć wszystkie znajdujące się na płytach utwory. Jest to tak doskonała muzyka, że bez cienia znudzenia można słuchać jej na okrągło.

Premiera "Notre Dame de Paris" odbyła się w paŸdzierniku 1998 w Palais des Congres w Paryżu.
Nie trudno się domyœlić, że była ona olbrzymim sukcesem.

Musical podbił serca nie tylko widzów, ale również spotkał się z gorącym przyjęciem krytyki. Nic w tym dziwnego.

"Notre Dame" zawiera w sobie wszystko co w musicalach najlepsze: ciekawe libretto na podstawie powieœci Victora Hugo autorstwa Luca Plamondona i porywajšcš muzykę Richarda Cocciante. Kiedy do tego dodamy niezwykle utalentowanych wykonawców otrzymamy produkt najwyższej klasy. I takie jest właœnie "Notre Dame de Paris".(cdn)

 

orionblues
 
Recenzja o spektaklu, ciąg dalszy;

Musical rozpoczyna narrator Gringoire (w tej roli Bruno Pelletier) pieœniš "Le Temps des Cathedrales". Od tej pory widz będzie uczestniczył w niezwykłej podróży przez historię, bowiem opowieœć o œredniowiecznym dzwonniku z Notre Dame wzbogacona została o aktualne wydarzenia z paryskich ulic.
Francuski musical obfituje w trudne partie wokalne z którymi obsada "Notre Dame de Paris" doskonale sobie poradziła. Szczególną uwagę zwraca obdarzony nieprzeciętną barwą głosu odtwórca roli Quasimodo - Garou.

Wiele utworów jak "Ces Diamants-La", "Belle" czy "Dans mon Esmeralda" stało się wielkimi przebojami, które widownia za każdym razem przyjmowała głośnymi brawami.(cdn)


 

orionblues
 
Recenzja o spektaklu, ciąg dalszy;

Krótko po spektakularnym sukcesie "Notre Dame de Paris", francuską produkcją zainteresowali się Brytyjczycy.
Na londyńską premierę nie trzeba było długo czekać. W wersji angielskiej obok wykonawców z Wielkiej Brytanii wystąpiło dwóch aktorów z francuskiej obsady - Garou i Daniel Lavoie.

Ostatnio sporo mówiło się również o polskiej wersji musicalu. Odbyły się castingi, ogłoszono obsadę.

Dlaczego jednak termin premiery został odłożony na czas nieokreœlony i szum wokół "Notre Dame" nagle ucichł? (cdn)


 

orionblues
 
Francuzi na dobre zasmakowali w musicalach.
Recenzja o spektaklu, ciąg dalszy;

Obecnie we Francji można obejrzeć dwie kolejne superprodukcje: "Romeo et Juliette - el Amour et la Haine" ("Romeo i Julia - Miłoœć i Nienawiœć") oraz "Dix Commandements"
("Dziesięcioro Przykazań").

Wszystko wskazuje na to, że one również powtórzą sukces "Notre Dame de Paris". Miałam już przyjemnoœć słyszeć muzykę z tych musicali i widzieć reportaże z prób.

Teraz z niecierpliwoœcią czekam na wizytę w teatrze.

(nie mogłem namierzyć autora tego tekstu, ale serdecznie dziękuję, bo jest suptelnie i sympatycznie napisany, mam nadzieję, że społeczność z pingera, wzbogaciła swoją wiedzę wraz ze mną, o tym dziele muzycznym,,,,,a wiedzy nigdy za dużo, jak mawiali starożytni grecy)
dzięki)

pozdro,

 

orionblues
 
przepiękna liryczna piosenka,
nie dziwię się francuzom,
że tak się rozkochali,
w tym musicalu,

ach ci francuzi,
romantycy,
a kobiety francuskie,

pełne miłości w każdym calu ciała,
i duszy,
,,,,,,,,,,,,,,,,,,
pozdro,,,


 

orionblues
 
przedstawię jeszcze kilka tekstów po polsku z tego dzieła, dla zainteresowanych.

ROZDARTY (Dechire)

FEBUS

Rozdarte
Na dwoje serce me
Rozdarte
Między kobiety dwie
Obie kochają mnie
Czy dlatego muszę rozdwoić się?

Rozdarte
Na dwoje serce me
Rozdarte
Między kobiety dwie
Jeśli kocham obie
Czy moją winą jest, że szczęścia chcę?

Jedna w dzień
A druga w nocy skrycie
Ta chwilę
A tamta całe życie

Na zawsze
Aż do czasów końca
A druga na moment
Jeden czy dwa

Rozdarte
Na dwoje serce me
Rozdarte
Między kobiety dwie
Obie kochają mnie
Czy mężczyzna może mieć serca dwa?

Rozdarte
Na dwoje serce me
Rozdarte
Między kobiety dwie
Jeśli kocham obie
Czy tym samym czynię tak wiele zła?

Z nieba ta
A z piekieł znów tamta
Słodycz ta
A tamta rozkosz da

Tej jednej
Miłość przysięgałem
Drugą widząc słowo
Me złamałem

Rozdarte
Na dwoje serce me
Rozdarte
Między kobiety dwie
Obie kochają mnie
Czy dlatego muszę rozdwoić się?

Nie

Rozdarte
Na dwoje serce me
Rozdarte
Między kobiety dwie
Jeśli kocham obie
Czy moją winą jest, że szczęścia chcę?

Rozdarty! Rozdarty! Rozdarty! Rozdarty!

Rozdarte
Na dwoje serce me
Rozdarte
Między kobiety dwie
Jeśli kocham obie
Czy moją winą jest, że szczęścia chcę?

Rozdarty! Rozdarty! Rozdarty!
 

orionblues
 
ANANKE

FROLLO

Kim jest ta
Co tańczy tam
Rozpustny taniec
Przed Notre Dame?

GRINGOIRE
Ona jest żoną mą
A dostałem ją
Od króla Cyganów

FROLLO
Czyś ją choć tknął,
Sługo szatanów?

GRINGOIRE
Nie pozwoliła mi

FROLLO
I zabraniam ci!

GRINGOIRE
Chciałbym pokazać wam
Wyrytą inskrypcję
Na murze katedry
Pośród monarchów rzeźb
Powiedzcie mi proszę co
Znaczy to "Ananke"?

FROLLO
Opętanyś, czyż nie?
Greckie "Ananke"
Znaczy "Przeznaczenie"

GRINGOIRE
Czy nie Quasimoda
Ciągną tam na dole?

FROLLO
Dał się złapać, idiota
A za co - czart wie!
 

orionblues
 
WODY! (A Boire)

CHÓR
Jednooki! Garbus! Kulawy!
Dzwonnik przeklęty, stwór plugawy

FROLLO
Za grzesznika pomódlcie się
I zmiłuj się nad nim, Panie

QUASIMODO
Miejcie litość dla Quasimoda
Co nie uczynił tak wiele zła
A ciężar wszystkich ludzkich win
Nosić musi na grzbiecie swym
I chce tylko pić

Miejcie litość
Dla sługi Boga
Kroplę wody
Dla Quasimoda

Wody! Dajcie mi pić!
Wody! Wody! Dajcie mi pić!

pozdro,,,(cdn)
 

orionblues
 
( przepiękna piosenka,,,,,,polecam, to jeszcze pierwszy akt)

BELLE

QUASIMODO

Belle
Słowo "piękna" istnieje tylko dla niej
A jej taniec wciąż wiruje w duszy mej
Jak ptak co do lotu rozpostarł skrzydła swe
I nagle piekło u mych stóp otwiera się
Spod jej spódnicy ogień pali oczy nam
O co winienem modlić się do Notre Dame?
Gdzie
Ten, który pierwszy chce kamieniem cisnąć w nią?
Na życie na tej ziemi nie zasłużył on
O, Lucyferze! Pozwól mi choć jeden raz
Przebiec palcami po włosach Esmeraldy

FROLLO:
Belle
Czy jest diabłem, co w kobietę wcielił się?
By odciągać wciąż od Boga myśli me
I grzeszną żądzą skaził duszę, zmącił sny
By spojrzeć w niebo zawsze już wstyd bronił mi
Czy Ewy grzechu piętno nosi w duszy swej
Gdy ja w zbrodniarza zmieniam się wciąż pragnąc jej?br> Ta
Którą świat gardzi, czyż nie godna nieba bram?
Lecz na myśl o niej piekło przed oczami mam
O, Notre Dame! O, pozwól mi choć jeden raz
Otworzyć wrota ogrodów Esmeraldy

FEBUS
Belle
Kto na czary z oczu jej lekarstwo zna?
Czy wciąż dziewicą może być Cyganka ta?
A na jej sukni tęcza jak na niebie lśni
I obiecuje że potrafi spełniać sny
Mej narzeczonej złamię wiarę jeden raz
Nim ślubne słowa zwiążą nas po wieczny czas
Gdzie
Mężczyzna, co patrzeć mógł na nią z własnej woli
Bez strachu że jej wzrok obróci go w słup soli
O, Fleur-de-Lys, jam ten, co nie zna żadnych praw
Bo zerwać chcę miłości kwiat Esmeraldy

QUASIMODO, FROLLO, FEBUS:
Spod jej spódnicy ogień pali oczy nam
O co winienem modlić się do Notre Dame?
Gdzie
Ten, który pierwszy chce kamieniem cisnąć w nią?
Na życie na tej ziemi nie zasłużył on
O, Lucyferze! Pozwól mi choć jeden raz
Przebiec palcami po włosach Esmeraldy

pozdro, (cdn)
 

orionblues
 
(tekst z songu 19 jest przepiękny, a muzyka normalnie rozkłada, natomiast 20 jest pełen nastroju, wyznań, coś cudownego)

MÓJ DOM JEST DOMEM TWYM

QUASIMODO
Maszkarony z mych wież -
Siostrzyczki me
Będą chronić cię
Przed głupcami od dziś
Gdy zechcesz kiedyś tu ukryć się
Tutaj azyl dostaniesz , więc tylko przyjdź

Notre Dame de Paris
To mój kamienny dom
Nocą jest łóżkiem mi,
A w dzień kryjówką mą
To mój szaleństwa łyk
Mój loch i wolny kraj
Moja pieśń i mój krzyk
To ojczyzna jest ma

ESMERALDA
Maszkarony z tych wież
Siostrami są mi też
Bo rozbawiły dziś mnie,
Kiedy mi było źle
A ciebie lubię też,
Bo przypominasz je
Choć mnie ogarnia lęk
Kiedy spotykam cię.

QUASIMODO
W mym domu miejsca w bród
W nim cichnie miasta gwar
Tu zimą mniejszy chłód
Latem nie straszny skwar
Przyjdź ty gdy tylko chcesz
Znajdziesz tu ciepły kąt
Słońce jest, czy też deszcz
Twym domem jest mój dom

Gdy zechcesz kiedyś tu ukryć się
Tutaj azyl dostaniesz, więc tylko przyjdź

QUASIMODO, ESMERALDA
W mym/twym domu miejsca w bród
W nim cichnie miasta gwar
Tu zimą mniejszy chłód
Latem nie straszny skwar
Przyjdź ty/Przyjdę gdy tylko chcesz/chcę
Znajdziesz/Znajdę tu ciepły kąt
Słońce jest, czy też deszcz

QUASIMODO
Twym domem jest mój dom

ESMERALDA
Mym domem jest twój dom

pozdro (cdn)
 

orionblues
 
POGAŃSKIE AVE MARIA

ESMERALDA
Ave Maria
Ach, wybacz mi
Że modlić się chcę do ciebie

Ave Maria
Klęczeć nigdy nie nauczył nikt mnie

Ave Maria
Obronisz mnie
Przed złem, nędzą i głupcami
Którym na ziemi władzę dano

Ave Maria
Jestem obca tu, racz zlitować się

Ave Maria
Wysłuchaj mnie
Zniszcz bariery pomiędzy nami
By nic między braćmi nie stało

Ave Maria
Pilnuj mnie wciąż w nocy i we dnie

Ave Maria
Bądź tarczą mi
Chroń miłość zawsze i życie me

(nic nie dodam utwór sam pięknie brzmi)
pozdro, (cdn)
 

orionblues
 
(bardzo krótkie, tylko 30 sekund)

CZUJĘ ŻE CAŁE ŻYCIE ME

FROLLO
Czuję że całe życie me,
Wszystko obraca się w pył
Gdy ulicą przechadzam się
Ludzie patrzą tak na mnie
Jakbym chory był
Jakbym nagi był,


 

orionblues
 
(bardzo smutne wyznanie, bardzo ekspresyjnie wykonane)

TYŚ ZGUBĄ MOJĄ

FROLLO
To morze namiętności
Które krew mi rozpala
Przez nie ma dusza błądzi
Rozsądek też zniewala

Pogrążam się, spadam w dół
Ręki nie poda mi los
Miota mną wicher z piekła
Zagłusza sumienia głos

Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Niech klątwa aż po śmierć
Wisi nad głową twoją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Nie ma dla mnie spokoju
Od pierwszego spojrzenia
W twarz twoją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją

Grzech, obsesja rządzi mną
Szalone pożądanie
Zamyka bramy nieba
A serce na strzępy rwie

Dziś po to tylko żyję
By patrzeć na twe tańce
Spójrz na mnie, chciej, pokochaj,
Dziewczyno, daj mi szansę!

Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Niech klątwa aż po śmierć
Wisi nad głową twoją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Nie ma dla mnie spokoju
Od pierwszego spojrzenia
W twarz twoją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją

W mym sercu zima i gniew
A twoje jak zieleń drzew
W uszach mi dźwięczy twój śpiew
Me łzy gorętsze niż krew

Snu już zaznać nie mogę
Cień twoich oczu blasku
O zmroku i o brzasku
Oślepia mnie jak ogień

Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Niech klątwa aż po śmierć
Wisi nad głową twoją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Nie ma dla mnie spokoju
Od pierwszego spojrzenia
W twarz twoją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją
Tyś zgubą moją